چاپ مقاله دو استاد دانشگاه صنعتی شریف در نشریه معتبر بین المللی

به گزارش یسکافه به نقل از مهربه نقل از دانشگاه صنعتی شریف، مقاله علمی دو استاد فیزیک دانشگاه شریف؛ دکتر سهراب راهوار و دکتر شاهین روحانی، در نشریه معتبر Monthly Notices of the Royal Astronomical Society Letters منتشر شد؛ پژوهشی که با عرضه تحلیلی نو در رابطه با «پارادوکس فرمی»، بازتاب گسترده ای در روزنامه هایی مانند فیزیکس اوگ داشته و همین طور گزارشی از این مقاله در نشریه معتبر بین المللی نیویورک پست به چاپ رسیده است.
دکتر راهوار و دکتر روحانی دو عضو هیأت علمی دانشکده فیزیک دانشگاه صنعتی شریف در جدیدترین موفقیت علمی خود، به یکی از بنیادی ترین پرسش های کیهان شناسی، معروف به پارادوکس فرمی پرداخته اند؛ پارادوکسی که می پرسد چرا با وجود تعداد بسیار زیاد ستارگان و سیارات زیست پذیر در کهکشان راه شیری، تا حالا هیچ نشانه ای از حیات هوشمند مشاهده نشده است.
در این مقاله ضمن اشاره به فاصله متوسط حدود یک سال نوری میان ستارگان و سابقه بیشتر از یک قرن رصد امواج رادیویی، تاکید شده که انتظار میرفت دست کم نشانه هایی از تمدن های نزدیک دریافت شود؛ در عین حال، «سکوت کیهانی» بازهم پابرجا است. همین طور با عنایت به عمر حدود ۱۰ میلیارد ساله کهکشان، در صورت وجود تمدن های پیشرفته در گذشته، باید آثار قابل مشاهده ای از آنها برجای مانده باشد.
این پژوهش ضمن مرور توضیحات رایج برای پارادوکس فرمی همچون پنهان کاری تمدن ها یا محدودیت های سفرهای بین ستاره ای فرضیه ای متفاوت ارائه می کند. بر طبق این دیدگاه، تمدن های پیشرفته قبل از آنکه به مرحله گسترش در کهکشان برسند، ممکنست بر اثر عواملی مانند تخریب محیط زیست، جنگ های گسترده یا توسعه کنترل نشده فناوری هایی نظیر هوش مصنوعی، نابود شوند.
بر همین اساس، نویسندگان با عنایت به داده های اخیر در تعداد سیارات زیست پذیر کهکشان «طول عمر تمدن های فناوری محور» را به عنوان یک پارامتر کلیدی معرفی کرده و برآورد می کنند که حداکثر عمر این تمدن ها حدود ۵۰۰۰ سال است؛ عددی که می تواند توضیح دهنده تداوم سکوت کیهانی باشد. در این چارچوب، تمدن بشری که حدود ۲۰۰ سال از عصر فناوری خویش را پشت سر گذاشته، بازهم در شروع این مسیر قرار دارد.
گفتنی است این مقاله به علت نگاه متفاوت و دستاوردهای قابل توجه آن، مورد توجه رسانه های بین المللی و جامعه علمی قرار گرفته و به عنوان تلاشی نو در جواب یکی از پیچیده ترین معماهای کیهان شناسی ارزیابی می شود.
برای دسترسی به مقاله اینجا و برای دسترسی به گزارشی از مقاله در نیویورک پست به

اینجا

مراجعه کنید.