ارتباط رژیم غذایی فستینگ با عملکرد شناختی بهتر

به گزارش یسکافه به نقل از مدیکال نیوز تودی، انتخاب های خاص سبک زندگی، مانند مدیریت وزن و انتخاب های غذایی، می توانند به صورت بالقوه به کاهش خطر مبتلا شدن به زوال عقل کمک کنند.
غذا خوردن با محدودیت زمانی موسوم به فستینگ، یک رویکرد غذایی است که در آن تمام غذاهای روزانه و نوشیدنی های حاوی کالری در یک بازه زمانی مشخص هر روز مصرف می شوند و بدنبال آن یک دوره روزه داری طولانی تر به انجام می رسد.
تحقیقات قبلی نشان میدهد که غذا خوردن با محدودیت زمانی ممکنست تاثیر مثبتی بر عملکرد شناختی و سلامت روان در بزرگسالان مسن داشته باشد.
اکنون، یک کارآزمایی بالینی کوچک محققان دانشگاه راتگرز نیوجرسی نشان داده است که محدود کردن مصرف غذا به یک بازه زمانی ۸ تا ۹ ساعته برای غذا خوردن روزانه ممکنست مزایای شناختی برای زنان مسن دچار اضافه وزن یا چاقی، فراتر از مزایایی که از راه کاهش وزن به تنهایی حاصل می شود، فراهم آورد. در عین حال، مطالعات بزرگتری برای تأیید نتایج لازم است.
این کارآزمایی کوچک، ۴۷ زن ۵۰ تا ۷۹ ساله دچار اضافه وزن یا چاقی را ثبت نام کرد. همه شرکت کنندگان مشاوره دریافت نمودند تا میزان کالری دریافتی روزانه خویش را تقریبا ۵۰۰ کالری کاهش دهند.
سپس شرکت کنندگان به دو گروه غذا خوردن با محدودیت زمانی یا گروه غذا خوردن استاندارد تقسیم شدند.
افرادی که در گروه فستینگ بودند، مصرف غذا را به کمتر از ۹ ساعت در روز محدود کردند، که به طور معمول بین ساعت ۱۰ بامداد تا ۶ پس از ظهر غذا می خوردند، با میانگین ۸.۲ ساعت زمان غذا خوردن.
گروه غذا خوردن استاندارد به خوردن در یک بازه زمانی معمول تر ۱۲ ساعته ادامه دادند، که بطور میانگین ۱۲.۶ ساعت در روز بود.
پس از ۶ ماه، هر دو گروه مقدار مشابهی وزن، تقریبا ۶.۸ کیلوگرم بطور میانگین، از دست دادند. در عین حال، هنگامی که محققان عملکرد شناختی را ارزیابی کردند، تفاوت هایی آشکار شد.
در مقایسه با اشخاصی که برنامه غذایی استاندارد را دنبال می کردند، شرکت کنندگان در گروه فستینگ، پیشرفت های قابل توجهی در برنامه ریزی مکانی و حل مساله نشان دادند.
محققان همینطور روندی بسمت خطاهای کمتر در آزمون های اندازه گیری حافظه و یادگیری مشاهده نمودند، باآنکه این تفاوت ها از نظر آماری معنادار نبودند.
هیچ تفاوت معناداری بین گروه ها در آزمون های ارزیابی توانایی چندوظیفگی یا زمان واکنش مشاهده نشد.
موارد جهانی بیماری آلزایمر و سایر اشکال زوال عقل به علت بالا رفتن سن جمعیت در حال افزایش می باشد و سن قوی ترین عامل خطر شناخته شده برای زوال عقل است.
تحقیقات همینطور نشان میدهد که چاقی و چربی شکمی خطر زوال شناختی و زوال عقل را زیاد می کند، و مطالعات چاقی شکمی را به عنوان یک عامل خطر مستقل و قابل توجه برای زوال عقل زودرس در زنان برجسته می کنند.
نتایج نشان میدهد که زمان بندی وعده های غذایی ممکنست مزایایی فراتر از کاهش وزن داشته باشد، چونکه هر دو گروه مقدار مشابهی وزن از دست دادند، اما گروهی که از محدودیت زمانی برای غذا خوردن پیروی کردند، بهبود بیشتری در برنامه ریزی و حل مساله نشان دادند.
محققان باور دارند غذا خوردن با محدودیت زمانی ممکنست از راه تعامل بین ریتم های شبانه روزی، مسیرهای سنسور مواد مغذی، التهاب و سلامت متابولیک بر سلامت شناختی تاثیر بگذارد.
هماهنگی مصرف غذا با ریتم شبانه روزی ممکنست از تنظیم وزن و سلامت متابولیک پشتیبانی کند، که به نوبه خود می تواند بر سلامت مغز تاثیر بگذارد.
با این حال، شواهد بیشتری برای اثبات این که آیا این مکانیسم ها بهبودهای مشاهده شده در این مطالعه را توضیح می دهند، لازم است.

منبع: yescafe.ir