گیلاس قرمز تیره روند پیشرفت سرطان سینه تهاجمی را کند می کند

به گزارش یسکافه به نقل از مهر به نقل از هلث دی نیوز، دانشمندان می گویند این میوه قرمز رنگ ممکنست حاوی ترکیباتی باشد که می تواند به مبارزه با نوع تهاجمی سرطان سینه کمک نماید. تیمی در دانشگاه تگزاس A&M ترکیبات گیاهی طبیعی به نام آنتوسیانین ها را که به گیلاس ها رنگ قرمز تیره می دهند، مورد مطالعه قرار دادند. در آزمایش های آزمایشگاهی با موش ها، این ترکیبات رشد تومور را کند کرده و گسترش سرطان به سایر اندام ها را کاهش دادند. این پژوهش بر سرطان سینه سه گانه منفی، نوعی از بیماری که اغلب درمان آن دشوارتر است، متمرکز بود.«جولیانا نوراتو»، دانشمند محقق در قسمت علوم و فناوری غذایی تگزاس A&M، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «سرطان سینه سه گانه منفی، بدترین نوع سرطان سینه شمرده می شود برای اینکه تهاجمی تر، درجه بالاتر و دارای شاخص میتوزی بالاتری است، به این معنا که سلول های سرطانی به سرعت تقسیم می شوند.»برخلاف خیلی از سرطان های سینه دیگر، سرطان سینه سه گانه منفی گیرنده های استروژن، گیرنده های پروژسترون و پروتئین HER2 را که به طور معمول به کنترل رشد سلول کمک می کنند، ندارد. بدون این اهداف، گزینه های درمانی کمتری در دسترس می باشد. نوراتو اظهار داشت: «این بیماری همین طور احتمال بیشتری دارد که به اندام هایی مانند ریه ها و مغز گسترش یابد.»به جای اندازه گیری اندازه تومور، محققان همین طور نحوه گسترش سرطان در بدن را بررسی کردند. نوراتو توضیح داد: «این مساله مهمست برای اینکه مرگ و میر ناشی از سرطان در درجه اول به علت متاستاز است. یک تومور اولیه بزرگ که متاستاز نمی دهد، ممکنست در صورت برداشتن، قابل کنترل تر و حتی قابل درمان باشد.»در این مطالعه، موش ها به چهار گروه تقسیم شدند: •به یک گروه پیش از کاشت تومور، آنتوسیانین های گیلاس داده شد.•به گروه دوم بعد از ایجاد تومور، داروی شیمی درمانی دوکسوروبیسین داده شد.•به گروه سوم هم آنتوسیانین ها داده شد و هم شیمی درمانی شدند.• گروه کنترل. محققان گفتند موش هایی که پیش از تشکیل تومورها ترکیبات گیلاس را دریافت نمودند، رشد تومور کندتری داشتند و هیچ عارضه جانبی مشخصی نشان ندادند. این حیوانات همین طور در طول مطالعه بطور معمول به افزایش وزن ادامه دادند. موش هایی که فقط با شیمی درمانی درمان می شدند، گاهی اوقات وزن کم می کردند و رشد تومور در اواخر مطالعه کُند می شد. اما وقتی ترکیبات گیلاس با شیمی درمانی ترکیب شدند، رشد تومور زودتر کُند شد و موش ها وزن سالم خویش را حفظ کردند. محققان همین طور فعالیت ژن ها را در داخل سلول های سرطانی بررسی کردند.آنها دریافتند که ترکیبات گیلاس فعالیت ژن های در رابطه با گسترش سرطان و مقاومت در مقابل درمان را کم می کند. این درمان همین طور احتمال گسترش سرطان به کبد، قلب، کلیه ها و طحال را کم کرد، بااینکه تعداد و اندازه تومورها بین حیوانات متفاوت بود. برای درک بهتر آن چه در بدن اتفاق می افتد، محققان بافت تومور را زیر میکروسکوپ مطالعه کردند. دکتر «لورن استراناهان»، متخصص صدمه شناسی، سرعت تقسیم سلول های سرطانی و میزان گسترش سرطان به اندام ها را بررسی کرد. او اظهار داشت: «برخی از تومورها سرعت میتوز بالاتری داشتند، ازاین رو سریع تر تقسیم می شدند.»محققان همین طور سلول های ایمنی به نام لنفوسیت های T را بررسی کردند که به بدن در مبارزه با سلول های غیرطبیعی مانند سرطان کمک می کنند. استراناهان اظهار داشت: «وقتی میزان تهاجمی بودن یک سرطان را ارزیابی می نماییم، می توانیم این را هم ارزیابی نماییم که آیا آن سرطان قادر به کاهش تعداد سلول های T که بعد از آن می آیند، است؟»محققان گفتند که نتایج آنها به شواهد رو به رشدی می افزاید که ترکیبات طبیعی موجود در غذا ممکنست به درمان سرطان کمک کنند؛ با این وجود، آنها جایگزینی برای درمان های استاندارد نیستند. استراناهان اضافه کرد: «آنچه حالا در مورد سرطان درک می نماییم اینست که هیچ درمان واحدی در مقابل سرطان مؤثر نخواهد بود. باید از تعدادی درمان مختلف استفاده گردد.»نوراتو اظهار داشت که ترکیبات موجود در غذاهایی مانند گیلاس ممکنست بر مسیرهای سرطانی که درمان های فعلی آنها را هدف قرار نمی دهند، تأثیر بگذارند. با این وجود، محققان تاکید کردند که پیش از این که این یافته ها در مورد انسان ها اعمال شود، تحقیقات بیشتری ضروری است بخصوص از آنجا که نتایج مطالعات در حیوانات اغلب در انسان ها متفاوت می باشد. دانشمندان باید بررسی نمایند که چطور این ترکیبات در بدن جذب می شوند و چطور ممکنست در کنار درمان های موجود عمل کنند.
خلاصه اینکه در این مطالعه، موش ها به چهار گروه تقسیم شدند: •به یک گروه قبل از کاشت تومور، آنتوسیانین های گیلاس داده شد.•به گروه دوم پس از ایجاد تومور، داروی شیمی درمانی دوکسوروبیسین داده شد.•به گروه سوم هم آنتوسیانین ها داده شد و هم شیمی درمانی شدند.• گروه کنترل. با این حال، محققان تاکید نمودند که پیش از این که این یافته ها در مورد انسان ها اعمال شود، تحقیقات بیشتری ضروریست بویژه از آنجائیکه نتایج مطالعات در حیوانات اغلب در انسان ها متفاوت می باشد. دانشمندان باید بررسی نمایند که چه طور این ترکیبات در بدن جذب می شوند و چه طور ممکنست در کنار درمان های موجود عمل کنند.