بازی در نقش حضرت ابوالفضل(ع) آرزوی قلبی ام بود

به گزارش یسکافه، بازیگر سریال ˮمختارنامهˮ در مصاحبه ای از لحظه های خاص بازی در سریال مختارنامه می گوید.

به گزارش یسکافه به نقل از خبرگزاری مشرق

به نقل از هنرآنلاین، در فضای امروزِ سینما و تلویزیون ایران، ساخت آثار آیینی و تاریخی مذهبی، بیشتر از آن که با تشویق و حمایت همراه باشد، با دیوارهای بلند تردید، ترس، و بی اعتمادی مواجه می باشد. مسیر پُر از موانع است؛ موانعی که نه فقط در شکلِ پیچیدهٔ تولید و تأمین بودجه، بلکه در نگاه های محافظه کارانه و بعضاً بی باور به اثربخشی این نوع آثار ریشه دارد. هنرمندانی که پا در این راه می گذارند، اغلب بیشتر نهی می شوند تا حمایت. گویی این قبیل آثار، دغدغه ای شخصی و نه ملی قلمداد می شوند؛ در حالیکه تجربه نشان داده این کارها، نه تنها تاثیر فرهنگی عمیق دارند بلکه می توانند خاطره ساز و ماندگار هم باشند.
داود میرباقری، کارگردان شناخته شدهٔ سریال های تاریخی نظیر مختارنامه و معصومیت از دست رفته، سال ها پیش در جمله ای سنگین و به یادماندنی خطاب به یکی از بازیگرانش اظهار داشت: «ظهر عاشورا را ببین!» جمله ای که نه تنها معنای عمیقی داشت، بلکه وزن مسئولیت ساخت چنین آثاری را بشکلی تلخ و روشن بر دوش عوامل می گذاشت. به راستی، چطور می توان بدون درک عمق این رخدادها، از مخاطب انتظار هم دلی داشت؟ میرباقری از معدود چهره هایی است که جسارت ورود به این میدان دشوار را دارد؛ عرصه ای که برخی برای پرهیز از دردسرهای مالی و نظارتی، از دور نظاره گر می مانند.
در این میان، هنرمندانی همچون امین زندگانی، با نگاهی درونی و دغدغه مند، گاه نه تنها نقش آفرین، بلکه خالق هم می شوند؛ آن چنان که امروز، در قامت کارگردان فیلمی به نام کتاب سرخ، به سراغ عاشورا رفته است. او نه فقط برای دیده شدن، بلکه برای انتقال یک مفهوم ژرف، دوربین را به دست گرفته؛ مفهومی که می گوید: “هنوز عاشورا برای ما حرف دارد.”
اکنون، گفتگو را با همین نقطه نظر آغاز می کنیم:
* آقای زندگانی، شنیده ایم قرار نبود ابتدا نقش حضرت مسلم(ع) را در مختارنامه بازی کنید؟
بله، کاملا درست است. ابتدا قرار بود نقش یکی از فرماندهان سپاه مختار را ایفا کنم. اما در دقیقه نود، آقای داود میرباقری به من گفتند که مقرر است نقش حضرت مسلم(ع) را بازی کنم. باور کنید از این پیشنهاد واقعا ترسیدم. نگران بودم از عهده اش برنیایم. ولی در نهایت افتخار بزرگی نصیبم شد و خودم را مدیون این نقش می دانم.
* در رابطه با سختی های ایفای آن نقش بگویید. صحنه ای بود که هنوز در ذهن تان مانده باشد؟
یکی از سخت ترین صحنه ها برایم، همان لحظه ای بود که حضرت مسلم(ع) می خواست آب بنوشد و خون دهانش اجازه نمی داد. صحنه ای بسیار حزن انگیز بود. یا آن لحظه ای که در کوچه متوجه می شود تنها شده، واقعا حس غربت را در اوج خودش منتقل می کرد. این لحظه ها واقعا روی روح من تاثیر گذاشتند.
* آقای میرباقری هم جمله ای معروف به شما گفتند که تاثیر زیادی داشت. درست است؟
بله، کاملا یادم هست. قرار بود یک صحنه خاص را بازی کنم و تمرکزم به هم خورده بود. آقای میرباقری رو به من کرد و اظهار داشت: «ظهر عاشورا را ببین!» این جمله آن قدر سنگین و پرمعنا بود که مجبور شدم 20 دقیقه تنها باشم تا به خودم مسلط شوم. از آن لحظه به بعد، با تمام وجودم وارد نقش شدم.
* چه طور شد که به سراغ کارگردانی رفتید؟ فیلم “کتاب سرخ” را چه طور تعریف می کنید؟
کتاب سرخ نخستین تجربه من در کارگردانی ام بود. تهیه کنندگی آنرا آقای محمد مصری پور بر عهده داشت و به سفارش شبکه جهانی سحر ساخته شد. فیلمی تاریخی است با تمرکز بر عاشورا و بر پایه ی کشف و شهود، نه فقط روایتِ صرف. سعی کردیم نگاهی درونی و تأمل برانگیز به واقعه عاشورا داشته باشیم. خوشبختانه در هنگامِ پخش هم بازتاب های خوبی برجای گذاشت.
* چرا به نظرتان آثار آیینی و عاشورایی در سینما و تلویزیون ایران کم شده اند و به ندرت کارگردانان ما به سراغِ چنین سوژه هایی می روند؟
چون تشویقی در کار نیست! متاسفانه وقتی سراغ ساخت چنین آثاری می روید، نهی می شوید. می گویند کار اجتماعی یا روز بساز تا حمایت شوی. برخی اسپانسرها هم تصور می کنند این کارها دغدغه شخصی است و فروش بالایی ندارد. در حالیکه تجربه مختارنامه چیز دیگری می گوید.
* یعنی در فضای تولید، این آثار را پرریسک می دانند؟
بله، خیلی از فیلمسازان ترسیده اند. حمایت دولتی هم یا خیلی محدود است یا با نگاه های جناحی و گزینشی همراه می باشد. کارگردان هایی مثل داود میرباقری واقعا کم پیدا می شوند. متاسفانه برخی هم وقتی ببینند اثری آیینی امکان دارد دیده شود، تلاش می کنند به شکلی به کاروان برسند و برای خودشان جایگاهی دست وپا کنند، نه به نیت خالص خدمت.
* از نظر شما اگر صداوسیما به جای برخی آثار آپارتمانی، روی پروژه های بزرگ مثل مختارنامه تمرکز کند، بازخورد خوبی می گیرد؟
بدون شک. اتفاقاً این نوع آثار، بیشترین تماشاچی را دارند. اما خب، ساخت شان هزینه دارد. تکنسین و متخصص می خواهد، طراحی صحنه و لباس درجه یک می خواهد. متاسفانه چند سال گذشته بیشتر شاهد سریال های آپارتمانی هستیم چون کم هزینه اند. اگر بودجه ها هدفمندتر شوند، میتوان سریال های تاریخی ماندگار ساخت. ما باید شهامت را به سریال سازان بازگردانیم.
* اگر به گذشته برگردید، باز هم نقش حضرت مسلم(ع) را می پذیرید؟
قطعاً. حتی می گویم این نقش من را برگزید، نه من آنرا. این نقش ها به علت جایگاه ویژه ای که دارند، در ذهن مردم ماندگار می شوند. تنها دغدغه ام این بود که تصویر ذهنی مردم را خراب نکنم.
* نقشی هست که همیشه دوست داشتید بازی کنید؟
بله، حضرت ابوالفضل(ع). خصوصیت های ایشان همیشه برایم جذاب بوده. اگر امکان نمایش چهره وجود داشت، بازی در آن نقش یکی از آرزوهای قلبی ام بود.
* و اگر در واقعه عاشورا بودید، خویش را در کنار کدام شخصیت می دیدید؟
بدون شک جناب حر بن یزید ریاحی. شخصیتی که مسیرش را عوض کرد و یکی از بزرگ ترین تصمیم های تاریخ را گرفت.