داروهای کاهش وزن موجب کمبودهای تغذیه ای در خردسالان و نوجوانان می شوند

به گزارش یسکافه به نقل از هلث دی نیوز، طبق نتایجی جدید، از هر ۶ کودکی که برایشان داروی GLP-۱ تجویز می شود، یک نفر در نهایت گرفتار کمبود تغذیه ای تشخیص داده می شود.
محققان اظهار داشتند که کمبود ویتامین D شایع ترین مورد بوده و در بالاتر از ۱۲ درصد از کودکان، ظرف یک سال بعد از شروع درمان با GLP-۱ تشخیص داده شده است.
«جاستین رایدر»، نویسنده ارشد مقاله و معاون بخش تحقیقات در بیمارستان کودکان رابرت اچ. لوری در شیکاگو، اظهار داشت: «امیدواریم یافته های مطالعه ما اهمیت مدیریت پیش دستانه تغذیه هنگام تجویز داروهای GLP-۱ برای کودکان را برجسته کند؛ به صورتی که بجای انتظار برای تشخیص کمبود تغذیه ای، اقدامات لازم صورت گیرد.»
او در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «با آگاهی از خطرات موجود، ما در موقعیت بسیار بهتری برای جلوگیری از صدمه به کودکانی قرار داریم که در دوره ای حیاتی از زندگی خود تحت درمان با GLP-۱ هستند.»
داروهای «گلوکاگون-مانند پپتید-۱» (GLP-۱) عملکردی مشابه هورمون GLP-۱ دارند؛ هورمونی که به کنترل سطح انسولین و قند خون کمک می نماید، اشتها را می کاهد و سرعت هضم غذا را پایین می آورد.
کودکان برای تأمین انرژی، پروتئین و مواد مغذی مورد نیاز جهت رشد و تکامل سالم، به وعده های غذایی مقوی نیاز دارند و محققان نگران آن هستند که کاهش اشتهای ناشی از داروهای GLP-۱ ممکنست منتج به کمبودهای تغذیه ای شود.
رایدر اظهار داشت: «هم زمان با گسترش استفاده مناسب از داروهای GLP-۱ در کودکان، باید خطرات احتمالی در دوران رشد سریع و بلوغ را درک نماییم.»
او اضافه کرد: «مواد مغذی مانند ویتامین D، آهن و کلسیم در دوران نوجوانی اهمیت ویژه ای دارند، چونکه کمبود آنها می تواند نتایج ماندگاری بر سلامت اسکلتی و رشد کلی بدن داشته باشد.»
در این مطالعه، محققان داده های مربوط به پرونده های بیمه بین سالیان ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ را که شامل بالاتر از ۱۰۰ میلیون بیمار بود، بررسی کردند تا بالاتر از ۲۰۰۰ کودک ۱۰ تا ۱۷ ساله را که برایشان داروی GLP-۱ تجویز شده بود، شناسایی کنند. بگفته پژوهشگران، میانگین سنی این کودکان ۱۵ سال بود و حدودا ۶۳ درصد آنها دچار چاقی تشخیص داده شده بودند.
این مطالعه نشان داد که ظرف مدت یک سال، ابتلای ۱۷ درصد از این کودکان به حداقل یک نوع کمبود تغذیه ای یا مشکل سلامتی در رابطه با تغذیه تشخیص داده شد.
حدود ۱۲ درصد از کودکان گرفتار کمبود ویتامین D بودند؛ وضعیتی که می تواند منتج به بیماری راشیتیسم (نرمی استخوان) شود. کم خونی (آنمی) دیگر مشکل شایع سلامتی بود، به صورتی که کم خونی تغذیه ای حدودا ۱.۶ درصد و کم خونی ناشی از فقر آهن ۱.۴ درصد از کودکان را تحت تاثیر قرار داده بود.
رایدر اظهار داشت: «هنگامی که درمان با داروهای GLP-۱ شروع می شود، حمایت تغذیه ای باید نقشی حیاتی ایفا کند. با این وجود، ما در مطالعه خود دریافتیم که تنها ۵ درصد از بیماران ظرف ۳۰ روز بعد از شروع درمان با GLP-۱ و کمتر از ۲۵ درصد آنها ظرف ۶ ماه، مشاوره تغذیه دریافت نمودند.
بطور خلاصه، داروهای گلوکاگون-مانند پپتید-۱ (GLP-۱) عملکردی مشابه هورمون GLP-۱ دارند؛ هورمونی که به کنترل سطح انسولین و قند خون کمک می نماید، اشتها را کاهش می دهد و سرعت هضم غذا را پایین می آورد. خردسالان برای تامین انرژی، پروتئین و مواد مغذی مورد نیاز جهت رشد و تکامل سالم، به وعده های غذایی مقوی نیاز دارند و پژوهشگران نگران آن هستند که کاهش اشتهای ناشی از داروهای GLP-۱ ممکنست منجربه کمبودهای تغذیه ای شود. رایدر عنوان کرد: هم زمان با گسترش استفاده مناسب از داروهای GLP-۱ در کودکان، باید خطرات احتمالی در دوران رشد سریع و بلوغ را درک نماییم. او افزود: مواد مغذی مانند ویتامین D، آهن و کلسیم در دوران نوجوانی اهمیت ویژه ای دارند، چراکه کمبود آنها می تواند نتایج ماندگاری بر سلامت اسکلتی و رشد کلی بدن داشته باشد.

منبع: یسکافه